Fundacja "ŻYJESZ POMÓŻ INNYM"
Pomoc dzieciom i osobom niepełnosprawnym.
Kto może pomóc
Ulgi dla osób niepełnosprawnych
Świadczenia opiekuńcze
Zasiłek rodzinny
Mieszkanie socjalne
Pies asystujący

 

 

Poda telefon i pilota. Wyjmie produkty z lodówki i otworzy drzwi szafki. Zdejmie skarpetki i przyciągnie wózek inwalidzki. Nie narzeka, przeciwnie - jest szczęśliwy, kiedy może pomóc. Kocha i chce być kochany. To specjalnie szkolony pies, który wyręcza osoby niepełnosprawne ruchowo w wielu codziennych czynnościach.

 

Osoby niewidome i niedowidzące zaliczone do I lub II grupy inwalidztwa oraz osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczone do I grupy inwalidztwa mają prawo odliczyć w roku 2011 wydatki na utrzymanie psa asystującego. Rok wcześniej odliczenia dotyczyły psa przewodnika.

Limit roczny wydatków wynosi 2280 zł.

Nie podlega odliczeniu wydatek na zakup psa asystującego.

Do odliczenia nie są potrzebne żadne dokumenty dotyczące wysokości wydatków (czyli faktury, pokwitowania, przelewy, rachunki), wystarczy jedynie ponieść wydatek i odliczyć go w zeznaniu rocznym PIT. Jednakże na żądanie organów podatkowych lub organów kontroli skarbowej podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności okazać certyfikat potwierdzający status psa asystującego (urząd sprawdzi czy jest to odpowiedni zgodny z przepisami pies asystujący).

Oczywiście faktury czy inne dowody poniesienia wydatków też można przedstawić.

Z reguły podatnicy wskazują odliczenie maksymalne – 2280 zł. Każde odliczenie musi być jednak racjonalne – utrzymywano psa, to pies faktycznie musiał istnieć, jeżeli psa kupiono pod koniec grudnia, to zapewne jego utrzymanie nie mogło kosztować 2280 zł, tylko znacznie mniej, jeżeli psa utrzymuje osoba bardzo uboga, to utrzymanie psa nie było raczej bardzo kosztowne, bo skąd osoba taka wzięłaby pieniądze na kosztowne utrzymanie psa po dokonaniu wydatków na utrzymanie mieszkania, i na własne jedzenie, odzież itp.

To, że wydatku nie trzeba dokumentować, nie oznacza, że podatnik zawsze może odliczyć maksymalną kwotę.

Jeżeli urząd skarbowy kwestionuje w ogóle poniesienie wydatków, można dowodzić ich bezpośrednio – przedstawiając faktury za karmę, leczenie, ubezpieczenie OC właściciela psa, podatek od psów, itd., albo też pośrednio, przedstawiając dowody takie jak:

  • dowód zakupu psa;

  • książeczkę zdrowia psa z wpisanymi badaniami i innymi zabiegami,

  • oświadczenie o posiadaniu psa złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania wraz z zaświadczeniem potwierdzającym przeszkolenie psa do pełnienia
    funkcji przewodnika osoby niewidomej),


Można też psa przyprowadzić do urzędu skarbowego, by potwierdzono, ze istnieje, albo pokazać zdjęcia osoby niepełnosprawnej z psem (szczególnie, gdy pies już nie żyje). Biorąc jednak pod uwagę istnienie stosownych certyfikatów, rzadko pewnie urzędnikom przyjdzie do głowy sprawdzenie, czy pies nie zdechł lub czy nie został przez osobę niepełnosprawną po prostu sprzedany (a ulga jest rozliczana w dalszym ciągu).

Nie chodzi tutaj o zwykłego psa-przyjaciela, chodzi o psa asystenta osoby niewidomej lub niedowidzącej, oznacza to odpowiednio wyszkolonego i specjalnie oznaczonego psa, w szczególności psa przewodnika osoby niewidomej lub niedowidzącej oraz psa asystenta osoby niepełnosprawnej ruchowo, który ułatwia osobie niepełnosprawnej aktywne uczestnictwo w życiu społecznym

Osoba niepełnosprawna wraz z psem asystującym ma prawo wstępu do obiektów użyteczności publicznej, w szczególności: budynków i ich otoczenia przeznaczonych na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, świadczenia usług pocztowych lub telekomunikacyjnych oraz innych ogólnodostępnych budynków przeznaczonych do wykonywania podobnych funkcji, w tym także budynków biurowych i socjalnych. Osoba taka ma prawo również wstępu do środków transportu kolejowego, drogowego, lotniczego i wodnego oraz w innych środków komunikacji publicznej. Osoba niepełnosprawna jest jednak odpowiedzialna za szkody wyrządzone przez psa asystującego. Pie powinien mieć uprząż (z napisem "pies asystujący), a osoba niepełnosprawna powinna mieć przy sobie certyfikatu potwierdzający status psa asystującego i zaświadczenia o wykonaniu wymaganych szczepień weterynaryjnych. Nie trzeba jednak zakładać kagańca czy smyczy!

Status psa asystującego potwierdza certyfikat wydawany po odbyciu odpowiedniego szkolenia. Certyfikat wydaje uprawniony do tego podmiot prowadzący szkolenie psów asystujących, wpisany do rejestru podmiotów uprawnionych do wydawania certyfikatów. Koszty wydania certyfikatu finansowane są ze środków Funduszu na wniosek podmiotu uprawnionego do wydawania certyfikatów.

Występują cztery kategorie psów asystujących, i wszystkie dają prawo do ulgi rehabilitacyjnej z tytułu ich utrzymania:

  • pies przewodnik osoby niewidomej lub niedowidzącej - daje osobie niewidomej lub niedowidzącej możliwość samodzielnego i bezpiecznego poruszania się bez obawy natrafienia na przeszkodę;

  • pies asystent osoby niepełnosprawnej ruchowo - asystuje osobie niepełnosprawnej ruchowo poruszającej się na wózku. Pies asystent specjalizuje się w podnoszeniu, podawaniu, otwieraniu i naciskaniu;

  • pies sygnalizujący osoby głuchej i niedosłyszącej - asystuje osobie głuchej lub niedosłyszącej przez zwracanie jej uwagi na określone dźwięki, a następnie doprowadzenie jej do źródła hałasu;

  • pies sygnalizujący atak choroby (np. epilepsji, chorób serca) - wyczuwa nadchodzący atak choroby i ostrzega o tym właściciela lub osoby z jego otoczenia lub reaguje na atak choroby.


Wydatki w ramach ulgi rehabilitacyjnej podlegają odliczeniu od dochodu:

  • jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub

  • nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub od dochodu na podstawie ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym (można odliczyć je tylko raz);

  • nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie, a w szczególności jeżeli

  • nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.


Jeżeli podatnikowi pokryto część wydatków, którą odlicza nie mając obowiązku przedstawienia żadnego dowodu poniesienia wydatków, to trzeba podkreślić, że odliczamy jedynie kwoty nie zwrócone. Na przykład gdy podatnik wydał 4000 zł, i dostał zwrot 2000 zł, to wskazuje odliczenie 2000 zł, pomimo że limit wynosi np. 2280 zł i nie trzeba przedstawiać żadnego dowodu poniesienia wydatku.

 



 
BOŚ Bank : 92 1540 1290 2031 5902 4925 0001